Återtaga ἀπολαμβάνειν (ngt ingifvet). ἀναλαμβάνειν (taga upp). πάλιν δέχεσθαι.å. ngt fr. ngn, πάλιν ἀφαιρεῖσθαί τινά τι. se Återkalla 2) b). Linder & Walberg 1862, s. 525