ἀναπείθειν τινά τι (ngn om ngt). πίστιν ἐμποιεῖν τινι. ἀναγκάζειν.
låta sig af ngn ö:s om ngt, πείθεσθαί τινί τι l. m. följ. ὡς, ὅτι m. v. fin.
vara ö:d, πεποιθέναι. πεπεῖσθαι. πιστεύειν. εὖ εἰδέναι. οὕτω τὴν γνώμην ἔχειν m. ὡς o. gen. absol.
förmåga att ö., πιθανότης, ἡ.
öfvertygande, πιθανός, πιστός, πιστικός, 3.