Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Affalla

1)
eg. ἀπο-, καταπίπτειν. κατολισθάνειν. καταφέρεσθαι.
om frukter, blad, o. d., ῥεῖν. ἀπο-, καταρρεῖν.
fjättrarne affalla, αἱ πέδαι περιρρέουσιν.
2)
lemna ett parti, ἀφίστασθαι, ἀποστῆναί τινος l. ἀπό τινος, till ngn, πρός τινα. ἀποστατεῖν τινος. καταλείπειν, προδιδόναι τινά (lemna i sticket).
3)
förlora sitt friska utseende, μαραίνεσθαι. τήκεσθαι.
vara affallen, κατεσκληκέναι. τεταριχεῦσθαι.
Linder & Walberg 1862, s. 3