1)
höra på (till slut), ἀκροᾶσθαι (ngt, τὶ l. τινός, ngn, τινός). τὴν ἀκρόασιν ποιεῖσθαί τινος (ngn l. ngt). εἰς-, ἐπ-, κατακούειν τι l. τινός. διακούειν τι (fullständigt). παραγενόμενον ἀκούειν l. μανθάνειν.
2)
förnimma (= höra af), ἀκούειν. αἰσθάνεσθαι. πυνθάνεσθαι.