ἀφιστάναι. μεθιστάναι. χωρίζειν. ἐκποδὼν ποιεῖσθαι. ἐκτοπίζειν. ἀπαλλάττειν (äfv. om tillstånd o. d.).
gm utvandring, ἀποικίζειν.
ur staten, ἐκβάλλειν l. ἐκπέμπειν ἐκ τῆς πόλεως.
ngn fr. ett embete, παύειν τινὰ τῆς ἀρχῆς.
a. fr. sig, ἀπελαύνειν, ἀπωθεῖσθαί τινα l. τὶ. ἀποτρίβεσθαι l. ἀποσκευάζεσθαί τι.
a. sig, ἀπο-, ὑποχωρεῖν. ἐκτοπίζειν. ἀφίστασθαι, μεθίστασθαι, ἀπαλλάττεσθαι.
a. sig fr. ngt, πόρρω γίγνεσθαί τινος. ἀπολείπεσθαί τινος. ἀποπλανᾶσθαί τινος. ἁμαρτάνειν, ἀφαμαρτάνειν τινός.