Afsmälta 1)tr., ἀποτήκειν. χωνεύοντα (ἀπο)λύειν (metaller m. instrument).2)intr., ἀποτήκεσθαι, περιτήκεσθαι. χωνευθὲν (ἀπο)λύεσθαι. Linder & Walberg 1862, s. 8