πάντη. πανταχοῦ (sällan -όθι). πανταχῇ. ἑκασταχοῦ, -ῇ.
a., hvarest, ὅπου (δή l. ποτέ l. ἂν m. conj.). ὁπουοῦν.
a. på jorden, i landet, πανταχοῦ τῆς γῆς, τῆς χώρας.
a. ifrån, πανταχόθεν, ἑκασταχόθεν. παντοδαπός, 3.
a. hän, πανταχόσε. πανταχοῖ. ἑκασταχόσε (sällan, -χοῖ).