1)
tr.
a)
eg., κάμπτειν. κυρτοῦν. κλίνειν. ὑποκλίνειν (litet).
b. nedåt, κατα-, συγκάμπτειν.
b. framåt, προκλίνειν. εἰς τὸ πρόσθεν κάμπτειν.
uppåt, tillbaka, ἀνακάμπτειν, -κλίνειν, -στρέφειν.
b. åt sidan, παρακάμπτειν. μετα-, παρακλίνειν. se f. öfr. compp.
b. nacken under oket, ὑποτιθέναι τὸν αὐχένα τῷ ζυγῷ.
b. knä, se d.
b)
fig.
α)
nedtrycka, modfälla, ταπεινοῦν. συστέλλειν. λυπεῖν.
β)
röra, förmå, κάμπτειν. ἐπικλᾶν. (ἀνα)πείθειν.
γ)
b. ord (gram.). κλίνειν.
2)
refl., gm pass. af anf. vv.
b. sig framåt, (προ)κύπτειν. προνεύειν.
b. sig ned, κατακύπτειν.
b. sig under ngt, ὑποκύπτειν τινί.
b. sig efter ngn (fig.), ὑπείκειν, πείθεσθαί τινι.
b. sig under ngn, ὑποκύπτειν τινί. ὑποτάττεσθαί τινι.
böjd, se Benägen.