Bönhöra ὑπακούειν, ἐπι-, κατανεύειν τινὶ δεομένῳ. δέχεσθαι εὐχάς, δεήσεις τινός.blifva bönhörd, τυγχάνειν ὧν δεῖταί τις. Linder & Walberg 1862, s. 62