δεῖ, χρή, χρεών ἐστιν (m. acc. o. inf.). προσήκει (m. dat. l. acc. o. inf.). gm adj. verbale på -τέος, α, ον. ὀφείλειν, καθήκει μοι, δίκαιόν ἐστιν (bl. om moral. förpligtelse). εἰκός ἐστιν (äfv. = det är sannolikt).
ss. sig bör, ὥσπερ χρή, δεῖ, δίκαιον. ὡς l. ᾗ (τὸ) εἰκός.
vi hade bort, ἐχρῆν, ἔδει, εἰκός ἦν etc. ἡμᾶς m. inf.
det bör lyckas, εἰκός ἐστιν εὖ προχωρήσειν.