1)
tr., εὑρίσκειν. ἀνευρίσκειν. καταλαμβάνειν. ἐξετάζειν.
b. sådan s. vederbör, δοκιμάζειν (mots. ἀποδοκιμάζειν)
befinnas, äfv. gm εἶναι, ἔχειν.
2)
refl., b. sig,
a)
på ett ställe, εἶναι.
fortfarande, διάγειν. διατρίβειν. διαιτᾶσθαι l. τὴν δίαιταν ποιεῖσθαι.
b)
i ett tillstånd, εἶναι. ἔχειν, διακεῖσθαί πως. πράττειν πως (bl. om pers.)
b. sig i ett ytterst dåligt tillstånd, ἐσχάτως διακεῖσθαι.
b. sig väl (till helsan), ὑγιαίνειν. ὑγιείᾳ χρῆσθαι. ὑγιεινῶς äfv. καλῶς ἔχειν (τὸ σῶμα).