Behöflig δέων, ουσα, ον. ἀναγκαῖος, 3. προςήκων, ουσα, ον. ἐπιτήδειος, 3 o. 2.det är behöfligt, att, δεῖ, ἀνάγκη (ἐστίν) m. acc. o. inf.ngt är behöfligt för ngt, δεῖ τινος πρός τι. δεῖταί τί τινος. Linder & Walberg 1862, s. 31