1)
b. på, af ngn l. ngt, ἠρτῆσθαι ἔκ τινος. ἀνηρτῆσθαι εἴς τινα, εἴς τι. κεῖσθαι ἔν τινι. ἀνακεῖσθαι εἴς τινα l. ἐπί τινι. εἶναι ἐν l. ἐπί τινι, πρός τινος. γίγνεσθαι παρά τινα l. τὶ (till sin utgång b. på ngn l. ngt).
ngt beror af mig, κύριός εἰμί τινος.
ss. undersåte b. af ngn, ὑπήκοον εἶναί τινος. ὑπό τινι εἶναι.
låta ngt b. af, på ngn l. ngt, ἀναρτᾶν τι ἔκ τινος l. εἴς τινα. ἀναφέρειν τι πρός, εἴς τινα l. εἴς τι. ἐπιτρέπειν τινί τι.
låta ngt b. af lyckan, τῇ τύχῃ διδόναι l. ἐπιτρέπειν τι. (παρα)κινδυνεύειν τι.
2)
låta ngt b., ἐᾶν τι. μὴ περαιτέρω ζητεῖν τι.
får b., εἶεν.
låta b. vid ngt, μένειν ἐπί τινος. ἐμμένειν τινί. ἀποδέχεσθαί τι. στέργειν, ἀγαπᾶν τινι l. τὶ. ἀπόχρη μοί τι.
beroende, politiskt, ὑποχείριος, 2. ὑποτεταγμένος, 3.
göra b. af sig, ἑαυτοῦ l. ὑφ’ ἑαυτῷ ποιεῖσθαι.
göra sig b. af ngn, ἀναρτᾶν ἑαυτὸν εἴς τινα. ὑποτάττειν ἑαυτόν τινι. Se f. öfr. ofvan.