αἰτιᾶσθαι, ἐπαιτιᾶσθαί τινά τινος l. m. inf. l. m. ὅτι. καταιτιᾶσθαί τινά τινος l. περί τινος. ἐν αἰτίᾳ l. δι’ αἰτίας ἔχειν l. τιθέναι τινά (ὥς ποιήσαντά τι). αἰτίαν ἐπιφέρειν l. ἐπάγειν τινὶ ὥς l. ὅτι. καταγιγνώσκειν τινός τι. ἐπι-, ἐγκαλεῖν τινί τι. κατηγορεῖν τινός τι (ish. inför rätta).
beskyllas, αἰτιάζεσθαι, αἰτιαθῆναι. ἐγκαλεῖσθαι. αἰτίαν ἔχειν (äfv. φέρεσθαι), af ngn, ὑπό τινος. κατηγορεῖταί μου m. inf.
falskligen b., αἰτίαν ψευδῆ ἐπιφέρειν τινί. συκοφαντεῖν τινα. διαβάλλειν τινά.