Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Bestå

1)
intr.,
a)
fortvara, μένειν. δια-, κατα-, παρα-, ἐμ-, συμμένειν. σώζεσθαι, διασώζεσθαι. ofta bl. εἶναι. γίγνεσθαι.
b)
b. i ett prof, δοκιμάζεσθαι. δόκιμον φαίνεσθαι. παρέχειν ἑαυτόν (m. adj.).
c)
b. mot (värja sig), ὑπομένειν τινά. ἀντέχειν, ἀνταρκεῖν τινι.
d)
b. vid (vidblifva), ἐμμένειν τινί. διισχυρίζεσθαί τι. ἔχεσθαί τινος.
e)
b. med (vara förenlig), συναρμόττειν, συμφέρεσθαί τινι. εἶναι σύν τινι.
f)
b. af (vara smnsatt), συγκεῖσθαι ἔκ τινος. συν-, καθεστάναι ἔκ τινος. συντετάχθαι ἔκ τινος. εἶναί τινος.
g)
b. uti (utgöras af), εἶναί τι. πεφυκέναι m. inf.
2)
tr.,
a)
uthärda, ὑπομένειν. ὑπέχειν.
b. ett angrepp, δέχεσθαι τοὺς πολεμίους l. τοὺς ἐπιόντας.
b. fara, möda, strid, o. s. v., se d. oo.
b)
bestående, ὑπάρχων, ουσα, ον. καθεστώς, ῶσα, ός. (νῦν, τότε) ὤν, οὖσα, ὄν.
de b. bruken, τὰ νομιζόμενα.
Linder & Walberg 1862, s. 38