Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Blixt

1)
eg., ἀστραπή, ἡ (ss. lysande). κεραυνός, σκηπτός, ὁ (ss. nedslående). πρηστήρ, ῆρος, ὁ (ss. tändande).
slå m. b., κεραυνοῦν.
slunga b., κεραυνοβολεῖν.
s. förer, slungar blixten (om Zeus), κεραυνοῦχος, κεραυνοφόρος, κεραυνοβόλος, ὁ.
träffad af b., κεραυνωθείς, εῖσα, έν. κεραυνόβολος, 2, -βλής, ὁ, ἡ.
b. slår ned någorstädes, ὁ κεραυνός l. σκηπτός (ἐμ)πίπτει l. κατα-, ἐνσκήπτει εἴς τι. ὁ θεὸς ἐνσκήπτει τὸ βέλος εἴς τι.
b. lyste till, fram, ἀστραπὴ ἐξήστραψεν, ἐξέλαμψεν, ἐξερράγη.
af b. åtföljd, ἀστραπαῖος, 3 (t. ex. ἄνεμος).
ställe der b. slagit ned, (χωρίον) (ἐν)ηλύσιον, τό.
2)
hastigt öfvergående sken i allmht, ἀστραπή, ἡ. μαρμαρυγή, ἀμαρυγή, ἡ.
Linder & Walberg 1862, s. 47