1)
eg., οἰκεῖν, ἐν-, κατοικεῖν (χωρίον l. ἐν χωρίῳ). (ἐν)διατρίβειν. (ἐν)διαιτᾶσθαι. τὴν δίαιταν ποιεῖσθαι l. ἔχειν.
b. tillsammans m. ngn, συνοικεῖν.
b. bredvid ngn, παροικεῖν τινι.
2)
fig., om egenskaper, εἶναι. ἐνεῖναι. mer poet., συνεῖναι, σύνοικον εἶναι.