Brant 1)adj., ἀνάντης, 2 (b. uppstigande). κατάντης, 2 (stupande). πρανής, 2. ἀπόκρημνος, 2. κρημνώδης, 2. ἀπότομος, 2. ἀπορρώξ, ῶγος, ὁ, ἡ.2)subst.a)eg., κρημνός, ὁ. ἀπορρώξ (πέτρα), ἡ o. neutr. af adjj.b)se Rand. Linder & Walberg 1862, s. 54