1)
eg.,
a)
brytning, ῥῆξις, ἡ. ἀγμός, ὁ.
b)
d. gm brytningen uppkomna öppningen l. skadan, ῥῆγμα, τό. κάταγμα, τό.
c)
ställe der sten, metaller brytas, μέταλλα, τά. λατόμιον, -εῖον, τό (stenbrott).
2)
se Brytning 2).
3)
kränkning af lag, förbrytelse, παρανομία, ἡ, παρανόμημα, τό (lagstridig handling). ἁμάρτημα, τό. κακούργημα, τό. ἀδίκημα, τό. ἔργον ἄδικον l. ἀνόσιον, τό.
begå ett b., παρανομεῖν. ἁμαρτάνειν ἁμάρτημα. κακουργεῖν. ἀδικεῖν. ἔργον ἀνόσιον ἐργάζεσθαι.