Döf κωφός, 3. ἀνήκοος, 2.göra d., se Döfva.vara d. f. ngt, ἀνήκοον εἶναί τινος.οὐκ ὑπακούειν τινός. οὐ πείθεσθαί τινι.vara d. m. hörande öron, ἀκούοντα μὴ μεμνῆσθαι l. μανθάνειν.predika f. döfva öron, κωφῷ ᾄδειν. Linder & Walberg 1862, s. 77