ἐνύπνιον, τό. ὄνειρος, ὁ. ὄναρ (bl. nom. o. acc.) τό.
ha en d., ὄναρ ὁρᾶν. ὀνείρῳ συνεῖναι.
sända en d., φαίνειν ὄναρ.
en d. tillsändes mig af en gud, ὄναρ ὁρῶ ἀπὸ θεοῦ τινος.
i d. ὄναρ.
icke ens i d., οὐδ’ ὄναρ.
visande sig i d., ἐνύπνιος, 2.
tyda en d., κρίνειν, λέγειν, φράζειν ὄνειρον.