1)
af, för en röst, μονόφωνος, 2.
2)
öfverensstämmande, σύμφωνος, ὁμόφωνος, 2. ὁμογνώμων, 2. ὁμολογούμενος, 3. ofta gm πάντες, ἅπαντες, σύμπαντες, t. ex. enl. e. tanken, γνώμῃ τῇ τῶν συμπάντων. ὡς πᾶσι δοκεῖ etc.
vara e., συμφωνεῖν. ταὐτὰ γιγνώσκειν. ταὐτὰ λέγειν.
icke vara e., διαφωνεῖν.
— Adv., μιᾷ φωνῇ. μιᾷ γνώμῃ. ἐκ μιᾶς γνώμης. παμψηφεί. ὁμοθυμαδόν. ὁμολογουμένως.
e. påstå, ὁμολογεῖν.
det beslöts e., συνέδοξε πᾶσιν.