1)
följande efter ett annat, ἀκολουθία, ἡ. συνέχεια, ἡ (oafbruten). διαδοχή, ἡ (i tiden).
— i f., ἑξῆς, ἐφεξῆς. ἐκ διαδοχῆς (i tiden). συνεχῶς (i oafbruten f.). ἐν μέρει (i tur, ἐν τῷ μέρει, i d. bestämda turen).
2)
en lång f. af år, πολλὰ ἔτη. ἀριθμὸς χρόνου.
en lång f. af regenter, πολλοὶ βασιλεῖς ἀλλήλοις διαδεχόμενοι.
3)
det s. följer af ngt, ἀπό-, ἔκβασις, ἡ. τὸ ἀποβάν, ἐκβάν (faktisk f.). τὸ ἑπόμενον, ἀκολουθοῦν (äfv. logisk f.). τὸ μετά τι (det s. följer efter ngt). ἐπακολούθημα, τό, ἐπακολουθία, ἡ (slutföljd).
ngt är en f. af ngt, γίγνεταί τι ἔκ τινος l. ἀπό τινος. συμβαίνει τι ἔκ τινος.
ha vigtiga följder, ῥοπὴν ἔχειν.
om man beräknar följden häraf för staten, ἐὰν λογίζηταί τις τὰ μετὰ ταῦτα (eg. härefter) l. ἐκ τούτων τῇ πόλει γενησόμενα.
ngt har för mig lyckliga följder, καλῶς l. εἰς καλὸν ἀποβαίνει μοί τι.
— i följd häraf, ἀκολούθως τούτῳ l. τούτοις. ἐκ τούτου l. τούτων. τούτων οὕτως ἐχόντων. διά, κατὰ τοῦτο l. ταῦτα.