Förblifva μένειν. δια-, καταμένειν. ἐπι-, παρα-, ἐμμένειν (på, vid, i ngt). διάγειν, διατρίβειν, ἐνδιατρίβειν (fortfarande uppehålla sig). διατελεῖν, διαγίγνεσθαι m. part. Linder & Walberg 1862, s. 118