1)
tr.,
a)
göra ngt före en annan, φθάνειν τινά m. part. προτερεῖν, προλαμβάνειν τινός.
b)
se Förebygga.
2)
intr.
a)
anträffas, förefalla, προσπίπτειν. ἀπαντᾶν. συμβαίνειν. γίγνεσθαι. πράττεσθαι.
ngt förekommer för mig, ἐπι-, ἐντυγχάνω τινί. καταλαμβάνω. προςπίπτει, ἀπαντᾷ μοί τι. Jfr Förefalla.
b)
synas, förefalla, δοκεῖν, κινδυνεύειν (m. inf.). φαίνεσθαι, ἐοικέναι (m. part.).
det f. mig, som om jag, δοκῶ μοι m. inf. διανοοῦμαι ὡς m. part.
förekommande, ἄρεσκος, 3. θεραπευτικός, 3. πρόθυμος, 2. ἐπίχαρις, 2.
f. väsende, ἀρεσκεία, ἡ.