1)
försona,
a)
en person m. en annan, δι-, κατ-, συναλλάττειν τινά τινι l. πρός τινα. διαλύειν τινὰ πρός τινα.
f. sig l. förlikas m. ngn, δι-, κατ-, συναλλάττεσθαί τινι l. πρός τινα. διαλύεσθαι, καταλύειν πρός τινα. διαλλαγὰς ποιεῖσθαι πρός τινα.
b)
stridiga meningar, συνᾴδειν ποιεῖν τί τινι l. πρός τι. συμφωνεῖν l. σύμφωνον ποιεῖν τί τινι. καταλλάττειν τι πρός τι.
2)
tvister o. d., se Bilägga.
3)
bl. i pass.,
a)
blifva ense om ngt (beslut), συμβαίνειν, συγχωρεῖν, συναλλάττεσθαι, συνομολογεῖν, συντίθεσθαι, συνθήκας ποιεῖσθαι περί τινος.
b)
se Sämjas.