πρίν (Sedn. πρὶν ἤ) m. verb. finit. l. inf. (se Gram.). πρὸ τοῦ m. inf. äfv. καί t. ex. knappt hade Lacedæmonierna bemäktigat sig herraväldet f. de stämplade mot Thebanerna, οἱ Λακεδαιμόνιοι οὐκ ἔφθασαν τὴν ἀρχὴν κατασχόντες καὶ τοῖς Θηβαίοις εὐθὺς ἐπεβούλευσαν.
Förrän
Linder & Walberg 1862, s. 130