Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Försträcka

1)
en lem, τείνοντα διαστρέφειν l. ἐξαρθρεῖν, -οῦν.
försträckt, διάστροφος, 2. ἔξαρθρος, 2.
2)
en penningesumma, se Förskjuta.
Linder & Walberg 1862, s. 133