ἀσθενῆ l. ἀσθενέστερον ποιεῖν, ἀσθενοῦν (göra kraftlös). ἐλαττοῦν, μειοῦν, συστέλλειν, ἐπικόπτειν, κολούειν, κολάζειν (minska, dämpa, qväsa). παραλύειν (upplösa). ἀμβλύνειν (förslöa). ἀμαυροῦν (eg. fördunkla). θρύπτειν, θραύειν, συγκλᾶν (bryta ngns kraft). καταπονεῖν, κατατρίβειν, τρύχειν, κατατρύχειν (utmatta, uttära).
Försvaga
Linder & Walberg 1862, s. 134