μεταμορφοῦν. μεταλλάττειν. μεταβάλλειν (äfv. f. sig).
f. ngn fr. ngt till ngt, ποιεῖν τινά τινα ἀντί τινος l. ἔκ τινος.
f. sig, τρέπεσθαι, ἀλλοιοῦσθαι. ἄλλον γίγνεσθαι.
f. sig till ngt, μεταβάλλειν εἴς τι. ἀφομοιοῦν ἑαυτὸν πρός τι. ἀλλάττειν τὸ ἑαυτοῦ εἶδος εἴς τι, Ofta gm vv. smnsatta m. ἀπό l. ἐκ o. subst., som uttrycka det, hvartill förvandlingen sker. t. ex. f. till sten, fågel, luft, ἀπολιθοῦν, ἀπορνιθοῦν, ἐξαεροῦν.