Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Falsk

1)
osann, ψευδής, 2. ἐψευσμένος, 3. πλαστός, 3.
f. underrättelse, ψευδαγγελία, ἡ.
f. föreställning, ψευδοδοξία, ἡ.
hysa en sdn, ψευδοδοξεῖν.
f. vittne, ed, se Vittne, Mened. Adv., ψευδῶς. ψευδῆ.
2)
oäkta, ὑπόβλητος, 2, ὑποβολιμαῖος, 3 (understucken). νόθος, 3 o. 2. κίβδηλος, 2. προσποίητος, 2.
f. mynt, κίβδηλον νόμισμα, τό. ἀργύριον παράσημον, τό
f. vänskap, προσποίητος φιλία, ἡ.
3)
oriktig, οὐκ ὀρθός, 3.
i musik, ἀσύμφωνος, ἀπηχής, 2.
— Adv., ofta gm smnsättning m. παρά, t. ex. höra, döma f., παρακούειν. παραγιγνώσκειν.
stämpla f. (om mynt), παρασημαίνειν. παρακόπτειν. παραχαράττειν. Äfv. gm omskr. m. ψεύδεσθαι, σφάλλεσθαι m. part. (t. ex. ἀκούοντα).
4)
i moral. men., δολερός, 3 (bedräglig). ἄπιστος, 2 (trolös, otillförlitlig). κακότροπος, 2 (i allmht dålig). ὕπουλος, 2 (s. döljer ondska inom sig).
Linder & Walberg 1862, s. 89