Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Fast

1)
stadig, orubblig, ἀσφαλής, 2. βέβαιος, 2 o. 3. ἔμπεδος, 2. ἰσχυρός, 3. μόνιμος, 2. εὐσταθής, 2. στάσιμος, 2. ἀκίνητος, ἀμετάθετος, 2. (alla så väl i eg. bet. s. fig.
ståndaktig, oföränderlig).
f. egendom, se Fastighet: stå f., μένειν. καταμένειν. ἀμετακινήτως ἔχειν.
stå f. vid fördrag, ed, ἐμμένειν ὅρκοις. (ἐξ)εμπεδοῦν ὅρκους, σπονδάς, συνθήκας.
vara f. i ngt (en vetenskap, e. d.), ἐξεπίστασθαί τι. διαμεμαθηκέναι τι.
vara f. mot ngt, μὴ εἴκειν τινί. μὴ ἡττᾶσθαί τινος. κρείττω εἶναί τινος.
vara f. för ngt, ἔνοχον εἶναι, ἐνέχεσθαί τινι.
binda, hålla, sätta, taga f., se Fastbinda, -hålla etc.; jag är f. öfvertygad, ἰσχυρῶς πέποιθα.
2)
tät o. hård, πηκτός, 3. στερρός o. στερεός, 3. πυκνός, 3. πάγιος, 3. στιβαρός, 3.
stampa, slå f. (om marken), σάττειν, κατασάττειν, κατανάσσειν, ἐδαφίζειν (τὴν γῆν)
fasta landet, ἡ στερρά (γῆ). ἤπειρος, ἡ.
3)
befästad, ὀχυρός, ἐχυρός, 3. ἐρυμνός, 3.
f. plats, ἔρυμα, ὀχύρωμα, τό. ἐρυμνὸν χωρίον, τό.
Linder & Walberg 1862, s. 90