(ἐκ)λείπειν. ἐλλείπειν. ἐπιλείπειν. ἀπεῖναι.
ngt f., (ἐν)δεῖ τινος. ἄπεστί τι.
ngt f. mig, (ἐν)δέομαί τινος. (ἐν)δεῖ μοί τινος. ἐνδεής εἰμι l. ἐνδεῶς ἔχω τινός. ἀπο-, ἐπιλείπει μέ τι. ἐλλείπει μοί τι (τινός). ἀπορῶ τινος.
det f. icke folk, s., εἰσὶν οἵ.
det f. mycket att, πολλοῦ δεῖ m. inf. o. personl.
det f. mycket att jag, πολλοῦ δέω m. inf. äfv. πόρρω εἰμί, πολὺ ἀπέχω, ἐκτός εἰμι τοῦ m. inf.
det f. föga att, ὀλίγου, μικροῦ δεῖ (o. personl. δέω, "att jag"). o. gm μικρὸν ἀπολείπειν, παρὰ μικρὸν o. παρ' οὐδὲν ἐλθεῖν m. inf. äfv. μικροῦ, ὀλίγου (δεῖν). παρὰ μικρόν. t. ex. det fattades föga att de utgjorde tvåhundrade, βραχὺ ἀπέλιπον διακόσιοι γενέσθαι.
det fattades föga, att hon dog, παρὰ μικρὸν ἦλθεν ἀποθανεῖν (äfv. ἐλθοῦσα ἀπέθανεν). μικροῦ ἀπέθανεν.
det fattades föga att de dödade hm, παρ' οὐδὲν ἦλθον ἀποκτεῖναι αὐτόν.
det fattades föga, att han blef stenad, μικρὸν ἐξέφυγε τὸ μὴ καταπετρωθῆναι.
— låta ngt f., ἐλλείπειν τι.
icke låta ngt f., οὐδὲν ἐλλείπειν. μηδενὸς φείδεσθαι. ἀφειδῶς παρέχειν πάντα.
— hvad f. dig? τί σοί; τί πάσχεις l. πέπονθας; τί σκυθρωπάζεις (hrföre ser du surmulen ut)
alltid f. hm ngt, ἀεὶ κακῶς ἔχει. det f. hm ingenting, καλῶς ἔχει. ὑγιαίνει.