1)
af annat land, folk, samhälle l. hus, ξένος, 3. ξενικός, 3 (mest om handlingar o. tillstånd). ἀλλότριος, 3 (ej af ens egna). ὀθνεῖος, 3, ἔκδημος, 2, ἀλλόφυλος, 2, ἀλλοεθνής, 2 (af annat folk, stam). ἀλλοδαπός, 3 (af annat land). βάρβαρος, 2 (m. bibegr. af förakt). Jfr Föreg.
— f. land, ξένη, ἀλλοδαπή, ἡ (neml. χώρα).
i f. land, ἔξω.
fr. f. land, ἔξωθεν.
resa till f. land, ἀπο-, ἐκδημεῖν. ἔξω πορεύεσθαι.
vara, vistas i f. land, ἀπο-, ἐκδημεῖν. ξενιτεύειν. ἔξω εἶναι.
resa, vistelse i f. land, ἀπο-, ἐκδημία, ἡ.
2)
annan tillhörig (ej egen), ἀλλότριος, 3.
komma i f. händer, ἀλλότριον γίγνεσθαι. ἀλλοτριοῦσθαι.
3)
obekant, ἀλλότριος, 3.
jag är f. för ngt, ngt är f. för mig, ἀλλοτρίως ἔχω πρός τι. ἀπείρως ἔχω τινός l. πρός τι l. περί τινος.
4)
skiljd fr., ej delaktig i, ej öfverensstämmande m., ἀλλότριος (m. gen. l. dat.). ἀλλοῖος, ἑτεροῖος, 3 (af annan art).