Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Framför

1)
i local bet., πρό m. gen. ἔμπροσθεν, πρόσθεν, ἐπίπροσθεν (m. gen.)
f. staden, portarne, πρὸ τῆς πόλεως. ἔμπροσθεν τῶν θυρῶν. stå f. ngn, ἑστάναι ἔμπροσθέν τινος.
ställa ngt f. ngt, ἱστάναι l. τιθέναι τι πρό l. ἔμπροσθέν τινος.
ställa ngn f. sig till skydd, ἐπίπροσθεν ποιεῖσθαί τινα.
= midt emot, ἐναντίον. ἐξ ἐναντίας l. ἐναντίου. ἐκ τοῦ ἐναντίου. jfr Inför.
2)
till betecknande af företräde, πρό m. gen. διαφερόντως (utmärkt) m. gen. stundom ἐκ, ἀντί m. gen.; vid många vv. bl. m. gen.
föredraga ngt f. ngt, ποιεῖσθαί τι πρό τινος. αἱρεῖσθαί τί τινος l. πρό τινος l. ἀντί τινος.
f. alla andra menniskor, διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων.
äras f. alla, ἐκ πάντων προτιμᾶσθαι.
f. allt, μάλιστα πάντων. παντὸς μᾶλλον.
utmärka sig f. ngn, διαφέρειν τινός, i ngt, τινί.
Linder & Walberg 1862, s. 101