Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Framskjuta

1)
tr., προκινεῖν. προωθεῖν. jfr Framflytta.
2)
intr.,
a)
utan rörelse, προ-, ἐξ-, ὑπερέχειν. προκύπτειν. προπίπτειν.
b)
m. rörelse, ἐξορμᾶν, -σθαι. ἐξανατέλλειν, ἀνα-, ἐκβλαστάνειν (om växter).
Linder & Walberg 1862, s. 103