κοινός, 3 (m. gen. o. dat.)
hafva ngt g. m. ngn, (ἐπι)κοινωνεῖν τινί τινος. κοινόν τι ἔχειν τινί. συμμετέχειν τινί τινος.
det g. bästa, τὸ κοινὸν ἀγαθόν.
på g. bekostnad, κοινῇ.
— Adv., κοινῇ. κοινῶς.
rådslå g., κοινῇ βουλεύεσθαι. κοινοβουλεῖν. κοινολογεῖσθαι.
handla g., κοινοπραγεῖν.