ὅρος, ὁ (äfv. fig.). ὅριον, τό. μεθόρια, τά (gränsområde). τέλος, τό. πέρας, τος, τό. τέρμα, τό.
yttersta gränsen, ἐσχατιά, ἡ.
belägen bortom g., ὑπερόριος, 3 o. 2.
bestämma g., ὁρίζειν. ὁροθετεῖν. περιγράφειν.
gm g. söndra, afskilja, διορίζειν. ἀφορίζειν.
sätta en g. f. ngt, ὅρους τιθέναι τινός. παύειν τι (ett tillstånd).
öfverskrida gränserna f. ngt, τοὺς ὅρους τινὸς ὑπερβαίνειν l. ὑπερβάλλειν. ὑπερπηδᾶν τι. ὑπὲρ τὰ ἐσκαμμένα πηδᾶν l. ἅλλεσθαι (ordspr.)
utan g., se Gränslös.
ngt har l. känner ingen g., ἀνυπέρβλητόν ἐστί τι.