Grund n., τέναγος, τό, βράχεα, τά. ἕρμα, τό.stöta på g., εἰς βράχεα ὀκέλλειν. πταίειν πρὸς ἕρματι. προσπταίειν βράχεσιν.sätta på g., περιβάλλειν τὴν ναῦν περὶ ἕρμα. Linder & Walberg 1862, s. 150