1)
grundlägga (eg. o. oeg.), ἱδρύειν, καθιδρύειν (om byggnader, städer). κατασκευάζειν (bringa till stånd, t. ex. stat, flotta, makt). θεμελιοῦν (förse m. grund). κτίζειν, (κατ)οικίζειν (städer, kolonier, bostäder). τιθέναι, καθιστάναι (inrättningar, lagar o. d.).
g. en koloni på ett ställe, (κατ)οικίζειν χώραν.
2)
stödja, ngt på ngt, ὑποτιθέναι τινί τι. ἀναρτᾶν τι εἴς τι l. ἔκ τινος. φάναι l. νομίζειν τι αἴτιον εἶναί τινος. ἀναφέρειν τι εἴς τι.
g. sig på ngt, αἰτίαν ἔχειν ἐκ l. ἀπό τινος. εἶναι ἐπί τινι. ἀνηρτῆσθαι εἴς τι l. ἔκ τινος. αἴτιόν ἐστί τί τινος. ὑπόκειταί τινί τι. Jfr Stödja.
3)
g. på, se Begrunda.
— grundad (absol.), βέβαιος, 2, ἀσφαλής, 2, ἀληθής, 2, σαφής, 2 (säker, viss).. δίκαιος, 3 (rättmätig).