Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Gud

θεός, ὁ. δαίμων, ονος, ὁ.
vid G., νὴ (τὸν) Δία. ναὶ μὰ τὸν Δία (i affirm. satser). οὐ μὰ τὸν Δ. οὐ μὰ τοὺς θεούς (i negat. satser).
f. Guds skull, (ᾦ) πρὸς (τοῦ) Διός. πρὸς (τῶν) θεῶν.
m. G., m. Guds hjelp, σὺν θεῷ. ἐὰν θεὸς ἐθέλῃ. θεοῦ θέλοντος l. βουλομένου.
derifr. oss Gud bevare! ὃ μὴ γένοιτο (ἀπεύχομαι).
i G:s namn, σὺν θεῷ. ἀγαθῇ τύχῃ.
gifve G. att, (ὥς), εἴθ’ ὤφελον, ες, ε m. inf. (om det omöjl.).
säga: G. hjelp! när ngn nyser, λέγειν Ζεῦ σῶσον, ἐὰν πτάρῃ τις.
Gud straffe mig om, μὴ ὀναίμην, εἰ. κακῶς ἀπολοίμην εἰ.
af G. öfvergifven, ἄθεος, 2 (eg.). ἄνευ θεοῦ (utan Guds hjelp). δυστυχής, 2 (oeg.).
store G., ὦ Ζεῦ καὶ θεοί.
Linder & Walberg 1862, s. 152