Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Häfva

1)
tr.,
a)
eg., μοχλεύειν (m. häfstång). αἴρειν (lyfta). ἀναιρεῖν, ἀποκινεῖν (bortskaffa). se f. öfr. compp.
b)
fig., upphäfva, bringa att upphöra, παύειν. καταπαύειν. λύειν, διαλύειν (t. ex. φόβον, ἔριν, ἀπορίαν). ἐξαιρεῖν, -σθαι (t ex. φόβον). ἰᾶσθαι (t. ex. νόσον, κακόν). ἱστάναι (t. ex. διάρροιαν).
2)
refl., πάλλεσθαι. κινεῖσθαι. κυμαίνειν (om hafvet).
Linder & Walberg 1862, s. 179