1)
tr.,
a)
eg., μοχλεύειν (m. häfstång). αἴρειν (lyfta). ἀναιρεῖν, ἀποκινεῖν (bortskaffa). se f. öfr. compp.
b)
fig., upphäfva, bringa att upphöra, παύειν. καταπαύειν. λύειν, διαλύειν (t. ex. φόβον, ἔριν, ἀπορίαν). ἐξαιρεῖν, -σθαι (t ex. φόβον). ἰᾶσθαι (t. ex. νόσον, κακόν). ἱστάναι (t. ex. διάρροιαν).
2)
refl., πάλλεσθαι. κινεῖσθαι. κυμαίνειν (om hafvet).