τὸ ἥμισυ, εος. ἡ ἡμίσεια.
af en sönderskuren kropp, τὸ ἡμίτομον. διχοτόμημα, τό. Ofta gm adj. ἥμισυς, εια, υ (kan äfv. styra subst. i gen.). t. ex. h. af lifvet, τοῦ βίου ὁ ἥμισυς l. τὸ ἥμισυ. ἥμισυς ὁ βίος.
h. af ryttarne, ἡμίσεις οἱ ἱππεῖς. οἱ ἡμίσεις l. τὸ ἥμισυ τῶν ἱππέων.
till h., ἐξ ἡμισείας l. ἐφ’ ἡμισείᾳ l. ἐκ τοῦ ἡμίσεος l. gm bl. ἥμισυς.
öfver h., ὑπὲρ ἥμισυ.
h. mer l. större, ἡμιόλιος, 3.
delad i 2 hälfter, διχότομος, 2.
så dela, διχοτομεῖν.
sådan delning, διχοτομία, διχοτόμησις, ἡ.
bringa, nedsätta till h., ἡμισεύειν.