ἀπό l. ἐκ τύχης. κατὰ τύχην. τύχῃ. ἀπό, ἐκ ταὐτομάτου. τυχόντως. Vanl. gm τυγχάνειν m. part. t. ex. han var h. närvarande, ἔτυχε παρών. äfv. m. συμβαίνειν o. inf. t. ex. jag var h. på resa, συνέβη μοι πορεύεσθαι.
Händelsevis
Linder & Walberg 1862, s. 180