κατάγειν ἀπό τινος. ἀνάγειν, ἀναφέρειν εἴς τι.
h. sin slägt fr. ngn, ἀνάγειν, ἀναφέρειν (τὸ γένος) εἴς τινα.
h. ngns slägt, γενεαλογεῖν τινα (ἀπό τινος l. bl. τινός).
h. ett tillstånd fr. ngt, gm omskr. m. φάναι l. ἡγεῖσθαί τι αἴτιον εἶναί τινος.
i gramm., ἐτυμολογεῖν.
h. ett ord fr. ett annat, παρονομάζειν τι ἀπό τινος. παράγειν τι ἔκ τινος l. παρά τι.
härledd, παραγωγός 2. παρώνυμος, 2 (fr. nom.).