1)
hårstrå, θρίξ, τριχός, ἡ. dem., τρίχιον, τό.
af h., τρίχινος, 3.
på håret, εἰς ὄνυχα. δι’ ὄνυχος. ἐπ’ ὄνυχος.
på ett h., ὀλίγου δεῖν. παρὰ μικρόν. παρ’ ὀλίγον. θρὶξ ἀνὰ μέσον.
2)
hela massan af hår, ish. på hufvudet, κόμη, ἡ. τρίχες, αἱ. χαίτη, ἡ (långt, flygande; hos djur, man).
h. i skägget. γενειάδες, αἱ.
flätadt h., πλόκαμος, ὁ. πλοκαμίς, ῖδος, ἡ.
upplöst, flygande h., κόμη λελυμένη.
tjockt h., βαθεῖαι τρίχες. βαθεῖα κόμη, ἡ.
få h., τριχοφυεῖν.
mista h., ἀποβάλλειν τὰς τρίχας. τριχορρυεῖν.
håret går af, αἱ τρίχες ἀπομαδῶσιν.
ha långt h., κομᾶν.
låta h. växa, τρέφειν τὴν κόμην. ἀνειμένην ἐᾶν τὴν κόμην.
(låta) klippa sitt h., (ἀπο)κείρεσθαι τὴν κόμην l. τὰς τρίχας.
afrycka håret, τίλλειν, περιτίλλειν.
afrycka h. på sig, τίλλειν ἑαυτόν.
håret reser sig på ända, ὄρθιαι ἵστανται αἱ τρίχες