Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Hvarigenom

1)
interrog., διὰ τί. τίνος ἕνεκα; τίνι; τῷ. πῶς; τί ποιῶν, οῦσα, οῦν; (indir. äfv. διότι. ὅτου ἕνεκα, ὅτῳ, ὅπως), o. gm τίς, τί o., ποῖος, 3 (indir. äfv. ὅστις, ἥτις, ὅ τι o. ὁποῖος, 3), i den cas., s. satsens vb. fordrar, hvarvid äfv. omskr. ofta kan användas. t. ex. h. bevisade de väl etc.? ποίῳ ποτ’ ἐχρήσαντο τεκμηρίῳ; h. bereder han sig sitt uppehälle? ποῖον ἔργον πράττων ποιεῖται τὸν βίον;
2)
relat.
a)
localt, δι’ οὗ(περ) δι’ ἧσ(περ).
b)
instrum. o. causalt: ὧ. ἧ. οἷς. αἷς. ἀφ’ l. ἐξ οὗ l. ὧν. ᾗ(περ). o. gm ὅς, ὅστις, οἷος, ὁποῖος, i den cas., satsens vb. fordrar. t. ex. de medel, h. han uppnådde sitt mål, αἱ μηχαναί, αἷς χρώμενος ἐπὶ τὸ τέλος ἀφίκετο. Jfr Hvarmed.
Linder & Walberg 1862, s. 174