Inse ὁρᾶν, καθορᾶν. κατα-, ἐννοεῖν. (δια)γιγνώσκειν. συνιέναι. (κατα)μανθάνειν.— alla m. part. (l. ὅτι). t. ex. inser du icke, att du felat, οὐκ ἐννοεῖς ἁμαρτών (l. ὅτι ἥμαρτες); jfr Begripa. Linder & Walberg 1862, s. 193