Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Klinga

verb., ἠχεῖν. κλάζειν. ψοφεῖν. φθέγγεσθαι.
jag tror, det klingar, det der, τουτὶ πῶς οὐ λαμπρόν ἐστι μαθεῖν l. ἀκούειν; k. med glasen, τοὺς κυάθους συγκροτεῖν.
klingande, ἠχώδης, 2. ἠχῶν, 3. λαμπρὸς ἀκούειν. ἡδὺς ἀκούειν.
k. mynt, ἀργύριον, τό.
Linder & Walberg 1862, s. 208