1)
tr., (ἀπο)κείρειν. ξυρεῖν.
låta k. sig, gm med. af dsa vv., äfv. ξύρεσθαι.
k. får, προβάτων πόκον πεκτεῖν.
k. sina får (ordspr.), ἀποκείρειν τὰ πρόβατα. κέρδος ἱκανὸν κερδαίνειν.
k. i tu, διχοτομεῖν.
k. sönder, διακείρειν.
vara. klippt o. skuren till ngt, πεφυκέναι m. följ. inf.
2)