Svenskt-grekiskt lexikon Linder & Walberg 1862

Klippa

1)
tr., (ἀπο)κείρειν. ξυρεῖν.
låta k. sig, gm med. af dsa vv., äfv. ξύρεσθαι.
k. får, προβάτων πόκον πεκτεῖν.
k. sina får (ordspr.), ἀποκείρειν τὰ πρόβατα. κέρδος ἱκανὸν κερδαίνειν.
k. i tu, διχοτομεῖν.
k. sönder, διακείρειν.
vara. klippt o. skuren till ngt, πεφυκέναι m. följ. inf.
2)
intr., k. m. ögonen, σκαρδαμυκτεῖν. ἰλλωπεῖν. Se Blinka.
Linder & Walberg 1862, s. 208